Φεγγάρια και όνειρα αναζητά απόψε η φίλη μας Γεωργία Τζωρτζάκη. Ποιός δε συμφωνεί μαζί της!
Ψάχνω για φεγγάρι απόψε... Για άλλη μια φορά βυθισμένος στη γλυκιά μελωδία του ονείρου... Μόνο εκεί βρίσκω πιά γαλήνη, στα σενάρια του αποκοιμισμένου μου εαυτού... Τι κι αν έφυγες μακριά; Για μένα πάντα μακριά ήσουν.
Τι κι αν σε έψαξα; Τι κι αν χαθηκες;
Τι κι αν δεν υπήρξες ποτέ; Η μοναξιά είναι η ίδια...
Το ίδιο σκληρή, το ίδιο απόλυτη.
Διακρίνω την παρουσία της και στην πλάνη του ονείρου.
Κι όμως συνεχίζω να αγνοώ το κάλεσμά της. Αρνούμαι να ξυπνήσω σ' έναν κόσμο χωρίς φεγγάρι. Και η ιστορία συνεχιζεται. Μια ιστορία που κυλάει με δική μου καθοδήγηση.
Χαμογελάω ασυναίσθητα. Πώς αλλιώς;
Το ξέρω θα σε δω, θα σ' αγγίξω. Θα νιώσω όλα όσα για τόσο καιρό είχαν ξεχαστεί.
Και η μοναξιά;
Μα δεν θα υπάρχει μοναξιά!
ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ...
Υπάρχουν τόσα όμορφα, αγνά και ανεκτίμητα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου