Είμαστε αυτά που κάνουμε. Αλλά ποιοί είμαστε τελικά όταν τον περισσότερο καιρό τον περνάμε κάνοντας αυτά που θέλουν οι άλλοι;
Άνθρωποι, ψυχές φτιαγμένες από γυαλί. Στην πορεία των ζωών μας συναντάμε
χτυπήματα. Καθένας μας σπάει σε διαφορετικά σημεία και μας μένουν
πληγές... Άλλοι ζητάμε καταφύγιο σε γυάλινους κόσμους κι άλλοι πολεμάμε
να προφυλάξουμε το δικό μας γυάλινο κέρας, εκείνο το μοναδικό
χαρακτηριστικό που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από όλους τους
άλλους... Μερικές φορές το χάνουμε και παραδιδόμαστε στην ισοπέδωση της
ομοιομορφίας κι άλλες φορές το ακολουθούμε και χαράζουμε δικά μας
μονοπάτια. Γιατί ακόμα κι οταν συνήθως λάμπουμε στο φως των άλλων, ακόμα
κι αν το γυαλί σπάει εύκολα, πολλοί από εμάς ζούμε με την ελπίδα ότι θα
καταφέρουμε να νικήσουμε ολόκληρο τον κόσμο με μόνο μας όπλο ένα μικρό
κομμάτι εύθραυστο γυαλί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου