Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Ξημέρωμά μου...



Τα μάτια μου ξαφνιάστηκαν.
Είχαν μείνει στο σκοτάδι όλη τη νύχτα,
ίσως και όλη τους τη ζωή.
... Όπως και όλο μου το σώμα.. Και το μυαλό.
Ξύπνησαν όλα με μιας.
Όλες μου οι αισθήσεις και τα αισθητήρια.
Ξύπνησαν όλα, όταν είδαν το φως σου.
Όταν τα έλουσε η θέρμη σου.
Είδαν εσένα.
Και όλα άλλαξαν.
Και όλα φωτίστηκαν.
Μέσα μου, γύρω μου.
ΗΡΘΕΣ ΕΣΥ.
Και είναι ακόμη, όπως εκείνη την πρώτη φορά.
Ζεστά και ήρεμα.
Όπως την πρώτη φορά.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει μέσα μου.
Είναι όλα όπως τ'αφησες...
Όπως την πρώτη φορά. 


(Ποίημα του Γιώργου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου